Koninklijke Horeca Nederland

Thuiskomen in Limburg

2012-05-11T15:17:39Z

Wanneer ik in Maastricht arriveer, voelt dat altijd een beetje als thuiskomen. De Tour de branche begint met een ontbijt met Ad Smits, directeur van de Hotelschool Maastricht. Voor KHN een van de kennisinstituten waar onderzoeken worden gedaan die kennis opleveren om horecaondernemers te inspireren. De jonge studenten worden zo ook betrokken bij de context waar horecaondernemers in werken. Betrokken en dan binden&boeien. Wat dit oplevert? Lees dit onderzoek en kijk hoe u de potentiële "alleengaanden" doelgroep van 2,4 miljoen gasten naar uw horecabedrijf kunt verleiden.

Ondersteunen en versterken
Samen met de regioadviseur en de Maastrichtse KHN-voorzitter brengen we ons eerste bezoek aan burgemeester Hoes en zijn wethouder en ambtenaar die bij de horeca betrokken zijn. De gemeente en de horeca hebben belang bij een breed palet aan horeca die efficiënt kan werken. Een gezamenlijk belang dat KHN en de gemeente onderstreept. Moet een BIBOB-toets echt bij alle horecaondernemers worden toegepast? En kan het Ondernemersdossier een bijdrage leveren aan het verminderen van regeldruk? Aan tafel wisselen we van gedachten en is het besef aanwezig dat we elkaar kunnen versterken. KHN ziet graag dat Maastricht ook mee voorop loopt om in drie jaar de 80.000 ondernemers in Nederland aangesloten te hebben op het Ondernemersdossier. Versterken en veraangenamen, zodat een gastvrij Maastricht met meer dan 500 horecabedrijven nog beter wordt ondersteund. Door KHN en gemeente. Bijzondere aandacht hebben de burgemeester en wethouder voor het Bieronderzoek dat op initiatief van KHN is uitgevoerd door het EIM. Wat betekent de greep van de 4 grote bierbrouwers op ondernemers voor de innovatie en vernieuwing van de horeca in de stad? Maastricht wil innovatie in de branche stimuleren en dan is het belangrijk dat diversiteit ook echt mogelijk gemaakt wordt.

HorecaVakPunt
In café De Bobbel, Café van het jaar 2012, gaan we aan de Ronde Tafel met horecaondernemers uit Zuid-Limburg. Ook hier hoor ik weer de passie van ondernemers op belangrijke thema's die KHN nog maar een paar jaar geleden heeft ingezet voor een toekomstbestendige branche. We spreken over het belang van goed onderwijs en goed opgeleide jonge mensen. KHN werkt met volle inzet om met HorecaVakPunt de ondernemers te betrekken bij het verhogen van kennis in een goede werkomgeving. In het verlengde van deze discussie bespreken we de mogelijkheden hoe startende ondernemers begeleid kunnen worden door ervaren ondernemers. Ook hoor ik mooie inspirerende verhalen van een ondernemer om zijn bedrijf duurzaam te verbouwen. Duurzaam ondernemen heeft hier al een brede invulling gekregen. De vragen over het Bieronderzoek beantwoord ik graag en we zoomen in op de financiering van de horeca.

Netwerken en leergierigheid
Het MKB en dan met name de horeca is van groot economisch belang. Een mooi afgewogen horecapalet maakt van de regio een enorm economische magneet; bedrijven willen zich er vestigen en toeristen willen er graag verblijven. Zowel in de stad als daarbuiten, want op mijn ritje naar horecaondernemer Luc Rinkens in Eijsden ervaar ik het mooie Limburgse landschap. Mooi om te zien: van de ervaren ondernemers aan de Ronde Tafel en in Maastricht naar de 22-jarige Luc. Door te netwerken en zijn leergierigheid zorgt hij voor de continuïteit in zijn bedrijf. Zijn ondernemersverhaal is geweldig om naar te luisteren en ik hoor dat zijn focus ligt op grenzen verleggen. Hij zoekt naar trends en hoe hij die kan toepassen in zijn bestaan als ondernemer. Alles met behoud van authentieke waarden.

Ik verlaat Limburg met een grote glimlach op mijn gezicht. Het was weer mooi thuiskomen.
Kijk hier voor een gedetailleerd verslag en voor foto's van het bezoek aan Maastricht.

Vechten vanuit je ziel

2012-05-11T09:45:13Z

Wat maakt iemand nu een topondernemer? Wat onderscheidt hem van de rest? Naar mijn idee is het simpel; ondernemers die openstaan voor vernieuwing en nadenken over de toekomst overleven de barre tijden. Zij vechten letterlijk weer de economie op gang. Vandaag ben ik in Brabant Oost en ontmoet ik een aantal van die topondernemers.

Schumacher
Een mooi voorbeeld van echte vechters zijn de twee broers uit Uden. Zij zijn eigenaar van vier horecaondernemingen, waaronder een kartcentrum. De doelgroep is dus jong. Een moeilijke doelgroep, maar deze twee heren hebben het begrepen. Het gaat om gevoel, om verneiuwen. Dat jochie van 15 wil "even Schumacher zijn" maar is ook snel verveeld. Mede door het gebruik van social media spelen deze jongens handig in op de belevingswereld van jongeren.

Ziel
Een succesvol bedrijf moet een ziel hebben. Die ziel die voel en ervaar ik ook bij mijn volgende bezoek in het Brabantse Volkel. Eigenaar Hugo heeft zijn Brabantse hoeve helemaal zelf, van de eerste tot de laatste steen, gerenoveerd. De vervallen schuur is omgetoverd tot een Bed & Breakfast met vier tulpen*. Deze hele onderneming is doordrongen van passie. Dat zie je, dat voel je, dat ervaar. Hugo laat zien wat ondernemen is: gebruik maken van je verstand en lef tonen.

Boerenverstand
Een ander mooi voorbeeld van goed gebruik maken van je verstand is de eigenaar van het Witte Huis in het plaatsje Zeeland. Jos van den Broek is agrariër van oorsprong en heeft het bedrijf enkele jaren geleden overgenomen. Het bedrijf loopt goed, hij denkt na over de toekomst en durft stappen te zetten. We bespreken de verschillen en overeenkomsten tussen landbouw en horeca. We komen tot de conclusie dat voor beide branches drie zaken belangrijk zijn: samenwerking tussen de ondernemers, het onderwijs en de politiek. Daar valt voor de horeca zeker nog wat te winnen. KHN is hier uiteraard volop mee bezig.

Ondernemen is knokken
In Oss schuiven we aan bij het ronde tafel gesprek. Oss heeft een actieve, jonge afdeling. Het stadje heeft het moeilijk gehad sinds de grote leegloop bij bedrijven als Organon. We spreken over de noodzaak van innovatie om te overleven. Kwaliteit wint altijd van kwantiteit, daar ben ik van overtuigd. Een mooie uitspraak van een van de aanwezigen: "Het is knokken. Ondernemers van nu, moeten meer ondernemen dan vroeger." Het is 100% waar, maar brengt vooral kansen: het kaf wordt van het koren gescheiden. We spreken over de leeftijdgrens, de brouwerijen, de rol van KHN, de inspiratietours, et cetera.

Kwaliteit versus kwantiteit
We ontmoeten Ossenaar Pierre Vink. Deze rasondernemer is onlangs twee nieuwe bedrijven gestart. Pierre laat zien dat kwaliteit het altijd zal winnen van kwantiteit. Hij laat zien dat Wat een energie en inspiratie. Tenslotte bezoeken Frietfeest, een bedrijf van Stefan de Vries. Ooit begonnen als zelfstandig ondernemer een vier jaar geleden. Een mobiele snackbar te huur voor feesten en partijen. Inmiddels uitgegroeid tot een volwaardig bedrijf dat 11 mobiele snackunits exploiteert met een deel als franchiseformule. Een frisse ondernemer met goede ideeën.

Toevoegen
Vandaag heb ik weer gezien wie en wat horeca ís. Horeca is iets wat je bent, niet wat je doet. Topondernemers die wat toevoegen: dat is prachtig, inspirerend en indrukwekkend.

Klik hier voor een beeldverslag van deze Tour de Branche.

Beleving op Friese Waddeneilanden

2012-05-02T17:23:23Z

Een bezoek aan een Waddeneiland is altijd weer een hele beleving. En dat bedoel ik in meest positieve zin van het woord. Op maandag 23 april tot en met woensdag 25 april bezoek ik twee Friese Waddeneilanden: Vlieland & Ameland.

Die beleving begint al in het havenstadje Harlingen. Daar ontmoet ik in het Heerenlogement enkele KHN-leden van de afdeling Harlingen tijdens hun Algemene Ledenvergadering. Vervolgens beginnen we echt aan 'de reis'. Rederij Doeksen biedt de toerist een totale beleving voor en tijdens zijn vakantie. Verse sandwiches, een snackbar, cadeauartikelen en een grand café... Rederij Doeksen biedt het allemaal en dan ook nog met een fantastisch uitzicht.

Innovatief Vlieland

Eenmaal aan de overkant, checken we in bij Badhotel Bruin. Het ondernemersechtpaar Paul en Mirjam heeft een mooi concept neergezet. Ze maken regelmatig gebruik van de KHN-innovatietours en vertellen dat ze ook daar hun ideeën opdoen voor hun eigen onderneming. Als afsluiter op dit enerverende begin van mijn tour drinken we een drankje met het college van Vlieland en een deel van de raad.

De volgende dag bezoeken we Jan Peter van Koot, eigenaar van hotel Doniastate. Jan Peter is ook zo´n schoolvoorbeeld van een innovatieve ondernemer die zich richt op de beleving van de eilandbezoekers. Doniastate is van oudsher een kampeerboerderij, maar Jan Pieter heeft gerenoveerd; inmiddels is het een goedlopend hotel met 32 kamers voor verschillende doelgroepen.

Afscheid van Rients Hoekstra

Vervolgens keren we weer terug naar Badhotel Bruin voor de Algemene Ledenvergadering van afdeling Vlieland. Allereerst nemen we afscheid van de voorzitter Rients Hoekstra. Hij zal zijn verworven politieke skills benutten als wethouder. Rients wordt bedankt voor zijn inzet als vrijwillig bestuurder voor KHN. Want waar zou onze vereniging zijn zonder deze betrokken ondernemers?

Samenwerking

We bespreken de verschillende onderwerpen. Maar ze raken bijna allemaal een kernvraag: hoe kunnen de stakeholders van Vlieland de komende jaren het beste samenwerken om Vlieland als toeristische attractie te promoten? We bespreken de verschillende mogelijkheden. Zoals het inhuren van studenten die de verschillende mogelijkheden onderzoeken. Samenwerking levert altijd wat op. Of dat nu met een onderwijsinstelling is, of met de VVV of met gemeente. Vooral op een eiland, daar ben je nog meer op elkaar aangewezen. Maar het valt me op dat het allemaal in harmonie gebeurt.

Stilstaan is achteruitgang

Het is tijd voor ons volgende eiland: Ameland. Via Harlingen rijden we naar Holwerd. Daar spreek ik met Douwe Wiersma in het restaurant Land- en Zeezicht. Een betrokken ondernemer en voormalig bestuurder van KHN. Hij heeft onlangs zijn bedrijf gerenoveerd en dat werpt zijn vruchten af. Dat is helaas niet te zeggen over alle horecaondernemingen in Holwerd en omstreken. Op het achterland van Holwerd, bestaan nog echte 'plattelandkroegen'. Zij hebben het vaak moeilijk doordat ze niet vernieuwen. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: stilstaan is achteruitgang.

De overtocht

Op de boot naar Ameland word ik hartelijk ontvangen door Theo Pijpers, voorzitter van de afdeling Ameland. Wat straalt daar een gastvrijheid van af! Ger van Langen, directeur Wagenborg, schuift ook aan en vertelt over de ontwikkelingen bij passagiersdiensten.

Rede van Nes

Samen met het bestuur van afdeling Ameland, Wil Bakema (wethouder Horeca & Toerisme) en de directeur van de VVV, Cinto Prosperi, dineer ik bij visrestaurant Reden van Nes. De dagelijks vers gevangen vis is 'onbezorgd 100% duurzaam'. Het restaurant is partner van Vis&Seizoen, een samenwerking tussen stichting De Noordzee (VISwijzer groene kolom), stichting vis&seizoen en het MSC keurmerk. Het doel: het vergroten van het aandeel in het juiste seizoen gevangen, en duurzaam verantwoorde vis. Ik eet hier dus graag een visje! We bespreken de diverse onderwerpen. Van toerisme tot marketing, van brouwerijen tot duurzaamheid.

Van Heeckeren

Die duurzaamheid is ook een belangrijk onderwerp bij de volgende locatie: Van Heeckeren. Harold van Workum, eigenaar van dit Grand Café vertelt over duurzaamheid en terrasverwarmingen. Het blijkt maar weer: duurzaamheid is geen trend, maar een gegeven waar we als horeca iets mee moeten doen. Niets doen aan duurzaamheid, zal ondernemers uiteindelijk de kop kosten.

Hotel Ameland

Ik verblijf in hotel Ameland. 's Ochtends spreek ik met de eigenaar. We bespreken onderwerpen als personeel, kamerprijzen, bookingssites en het belang van marketing.
Want wat weet je van je gast? Hoe zijn je gasten hier gekomen? Via de site van bookings.nl, via de site van de VVV of heel ergens anders door? En waarom? Kennis is macht. Als je je daar als ondernemer eens op zou focussen...

Ronde tafel gesprek bij zonsondergang

Op het strand filosoferen we met 15 ondernemers over zaken die hen bezig houdt. Ik sta open voor al hun (kritische) vragen. Dat is de reden van mijn bezoek. We bespreken de de CAO onderhandelingen, het verschil tussen de 'horecacultuur' op de eilanden en aan wal. Hoe onderscheid je je als eiland? En uiteraard komt ook brancheverbreding aan bod; waarom moeten we er tegen zijn, als blijkt dat de consument er behoefte aan heeft en de ontwikkelingen al in gang zijn gezet? We willen de gasten toch juist die unieke beleving laten ervaren?

Tante An bijt niet

Het ultieme praktijkvoorbeeld van branchevervanging zie ik in restaurant 'Tante An'. Ondernemers Catherina en Klaas hebben naast een restaurant nog een winkel. Beide concepten (de winkel en het restaurant) bijten elkaar niet, maar vullen elkaar aan. En waarom niet?

Verbazing in hotel Dolores

In hotel Dolores word ik rondgeleid door Luuk Overwijk. Ik val van de ene verbazing in de andere: van sauna tot bubbelbad, van solarium tot roomservice. De ondernemer heeft over alles nagedacht. Beleving staat bij hem voorop: een verblijf in zijn hotel moet voor de gasten van toegevoegde waarde zijn. Die gedachte waardeer ik het maakt een ondernemer onderscheidend.

Boomhiemke

Jan Oenema is eigenaar van recreatiebedrijf Boomhiemke. Tijdens de rondleiding zie ik een geweldig mooi aangelegde Wellness. Jan ziet de Wellness als een upgrade voor zijn bedrijf, en dat kan ik alleen maar bevestigen. Uitbreiding van het park 'á la het Landel-concept' dat is waar Jan, zijn vrouw en twee dochters nu mee bezig zijn. Op de vraag van mij waarin hij zich onderscheid als ondernemer geeft Jan aan; doorzettingsvermogen, visie en creativiteit! En zo is het.

Nobel

Nobel is een klassiek café naar zeer modern restaurant/terras; het Louvre van Ameland, zou ik zo zeggen. We bespreken verschillende ontwikkelingen: personeel (een typische eilandproblematiek), gezondheid (alcohol, roken, obesitas), imago verbetering van de branche, prijs/kwaliteit ontwikkeling, Brouwerijonderzoek en duurzaamheid. Als mooie afsluiter van het gesprek proef het goud-gele Amelandse likeurtje. Iets unieks, want het heeft aan wal maar vier verkooppunten.

Kooikershuus

Als laatste bezoek ik Louis Hoovenkamp van het Kooikershuus. Het bedrijf zit op het meest oostelijke puntje van Ameland, alwaar Louis samen met zijn vrouw al drie jaar eigenaar is. Leuk feitje: als nevenactiviteit hebben ze een linnenverhuur-bedrijf. Uit het gesprek blijkt dat de ondernemer allerlei 'wilde' ideeën heeft met zijn bedrijf en arrangementen. Hij heeft maar een doel: beleving bieden.

Het waren drie voortreffelijke, enerverende dagen op unieke plekken van Nederland. De Friese eilanden hebben het door: gastvrijheid + saamhorigheid = beleving.

Tour de Branche Den Haag en Delft

2012-04-24T15:46:57Z

Tijdens mijn Tour de Branche-dagen ontmoet ik veel ondernemers. Van jong tot oud, van zeer ervaren tot starters. Zo ook vandaag, 13 april 2012.

Ik bezoek Delft en Den Haag en spreek daar met de eigenaren van verschillende bedrijven. Van een oude rot in het vak met meer dan 40 zaken in Nederland, tot jonge ondernemers die net zijn begonnen. Allemaal met verschillende soorten bedrijven.

Van een high-tearoom tot een bruine kroeg. Een ding hebben zij gemeen: passie. Passie voor het vak, voor de gast, voor het product en de dienst die zij leveren. Mooi vind ik dat.

Constructieve samenwerking

Ik begin de dag in Delft. 's Ochtends spreek ik tijdens het rondetafelgesprek met hotel- of café-eigenaren over branchevervaging. Is het oneerlijk dat de detailhandel horeca-activiteiten kan starten? Ik ben van mening dat elke horecaondernemer moet denken in kansen en vooruit moet kijken. Of het eerlijk is maakt niet uit. Innoveer en zorg dat jij de kwaliteit biedt zodat er van concurrentie geen sprake hoeft te zijn. Gelukszoekers hebben we genoeg, maar wie wil overleven moet vooruit denken. We bespreken de ontwikkelingen op het gebied van regelgeving, vergunningen met medewerkers van de gemeente en de voorzitter van het MKB-Delft. Ik merk dat de samenwerking met gemeente en KHN erg constructief is. Hetgeen in ieders voordeel is.

Succesvolle combinaties

Daarna bezoek ik een doorgewinterd ondernemersechtpaar met een lunch-tearoom in het centrum van Delft en twee jonge ondernemers die sinds 1,5 jaar eigenaar zijn van hét huiskamercafé van Delft. In beide gevallen is er sprake gecombineerde horecagelegenheid met naastgelegen winkel waar men hun producten verkoopt. We bespreken de voor- en nadelen van de combinatie tussen detailhandel en horeca. Versterkt het elkaar? Of is een te groot assortiment juist ongunstig? Het zijn mooie gesprekken met enthousiaste ondernemers. Ik kom graag nog eens terug om die appeltaart te proeven.

Verbazing

Voor de lunch reis ik naar Den Haag. Daar lunch ik met Tweede kamerlid Afke Schaart. Samen met haar bezoek ik verschillende horecaondernemers in Den Haag. We bespreken met de ondernemers de verschillende contract(on)mogelijkheden met brouwerijen. Waar de een €150,- korting per hectoliter van zijn brouwer krijgt, ontvangt de buurman slechts €50,-korting per hectoliter, omdat hij in een pand van de brouwer is gehuisvest.

Het zijn geen onbekende verhalen, maar ik verbaas me er elke keer weer over. Brouwerijen vervuilen op deze manier de markt. Naast leverancier van bier zijn zij bank, pandjesbaas, bruikleengever van verschillende zaken als tapinstallaties e.d., bedrijfsadviseur, etc. En dat natuurlijk niet voor niks; de brouwerij eist als ruil voor die extra 'service' namelijk wel dat de ondernemer exclusief bij de brouwerij bier (en soms ook de overige alcoholische dranken en zelfs het fris) afneemt.

Onze oren klapperen van alle mogelijke constructies die er zijn. Het is niks nieuws, maar ik maak me er iedere keer weer kwaad om. Gelukkig start het EIM, in opdracht van het bedrijfschap Horeca & Catering en op initiatief van KHN, een onderzoek naar het overstapgedrag door horecaondernemers. Want kunnen ondernemers makkelijk overstappen naar een andere brouwer of maakt het stelsel van contracten dat de brouwerijen hanteren dat onmogelijk?

Deze bezoeken drukken mij weer met de neus op de feiten; als KHN kunnen we daadwerkelijk iets betekenen voor de branche. Een verschil maken. En dat is mijn passie; bijdragen aan een nog beter ondernemersklimaat voor alle horecaondernemers.

Klik hier voor een beeldverslag van deze Tour de Branche.

Tour de Branche Zeeland: Van Klompenmakerij tot boscafé, alles is mogelijk

2012-04-25T14:18:41Z

Vandaag, 3 april 2012, mag ik vroeg uit de veren om af te reizen naar Zeeuws Vlaanderen. Samen met onze regioadviseur, Peter Arkenbout, starten we bij Sauna Najade in Kapellebrug. We worden hartelijk ontvangen door Chris Zaman. De sauna ligt aan een prachtig bosgebied, op een steenworp afstand van het bourgondische stadje Hulst.

Een KHN lid zonder schildje is als Pasen zonder eieren. Dus we overhandigen aan Chris het nieuwste KHN-schildje. Hij vertelt over de geschiedenis van zijn familie en de klompenmakerij die tot het eind van de jaren 70 operationeel was. Daarna werkte Chris jaren in de industrie. Totdat hij vijf jaar geleden samen met zijn familie op dezelfde locatie een saunabedrijf met boscafé en restaurant opstartte.

Schot in de roos

Het is mooi om te zien dat goed ondernemerschap haar vruchten afwerpt. Chris heeft de mogelijkheden van deze locatie ontzettend goed benut. Een schot in de roos. Inmiddels is het bedrijf uitgegroeid tot een heel complex. En daarvoor moet je blijven innoveren: De (sauna)faciliteiten worden jaarlijks door Chris verbeterd en uitgebreid. Alles bouwt en bedenkt hij zelf. Na een uitgebreide rondleiding nemen we afscheid. Een boeiend en enerverend bezoek.

Bliksembezoek in Hotel Hulst

In Hotel Hulst worden we uiterst vriendelijk ontvangen door de familie Beaart. Hans is al jarenlang een actief bestuurslid en namens de regio lid geweest van de landelijke Ledenraad. Het wordt een bliksembezoek; we moeten snel door voor het rondetafelgesprek.

Rondetafelgesprek

In restaurant Napoleon in Hulst is het rondetafelgesprek georganiseerd. Circa 25 leden van de afdeling Oost Zeeuws Vlaanderen zijn aanwezig. We bespreken de belangrijke thema's: als branchevervaging, de rol van brouwerijen, de horeca-cao, de ontwikkeling van de arbeidsmarkt, duurzaamheid, de Drank- en Horecawet en de leeftijdsgrenzen. Het is een interessant gesprek. Met name de leeftijdsgrens van 16 én 18 en de bijbehorende handhaving is een belangrijk onderwerp voor ons allen. Ik leg ze het standpunt van KHN uit: onder de 16 geen druppel. Wat de toekomst brengt, weten we niet. Toch heb ik de verschillende scenario's genuanceerd toe kunnen lichten.

Gemeentelijk overleg

's Middags vond het gemeentelijk overleg plaats. Dit is een structureel overleg tussen gemeente, horeca en politie. De KHN was goed vertegenwoordigd: Eddy Leenknecht (afdelingsvoorzitter), Mirja Lockefeer (bestuurslid), Peter Arkenbout (regioadviseur) en ik ben er deze keer dus ook bij. Namens de gemeente zijn burgemeester Mulder, beleidsambtenaar Luciënne van der Walle aanwezig en namens de politie zit de heer Kouijzer aan tafel. Het is een interessant overleg, waarbij ik weer word gewezen op het goede bestuur waar we over beschikken. Fijn om te zien. We spreken over het convenant Veilig uitgaan en het collectieve ontzeggingenbeleid, we evalueren carnaval 2012, nemen de bestemmingsplannen door en kijken alvast vooruit naar het EK 2012.

EK 2012

Voor het EK 2012 zijn er al meerdere plannen vanuit de horeca. De burgemeester geeft aan dat ondernemers grotere schermen kunnen plaatsen, mits er een goed veiligheidsplan is. Deze informatie wordt aan de ondernemers verstrekt.

Korte lijnen, goede sfeer

Wat mij opvalt is de kleinschaligheid van de stad. Zo zijn alle personen die een ontzegging krijgen of hebben gekregen, bij vrijwel alle deelnemers van het overleg persoonlijk bekend. Die korte lijnen zijn een groot voordeel. Mede hierdoor is het uitgaansklimaat in de gemeente Hulst aanmerkelijk verbeterd.
We spreken ook over het ondernemersdossier, de gemeente geeft aan dat ze enthousiast is om hiermee aan de slag te gaan. Het overleg verloopt in een goede sfeer en ik merk dat je in zo'n setting ook werkelijk iets voor elkaar kunt betekenen en zaken geregeld kunt krijgen.

Restaurant 't Bonte Hert in Hulst

Na afloop van het gemeentelijk overleg maken we kennis met de heer en mevrouw Huisman. 't Bonte Hert is een prachtig vernieuwde zaak waar de zoon de scepter zwaait. We krijgen een rondleiding en bespreken verschillende (actuele) horecathema's. Ik word altijd erg enthousiast van zulke bezielde horecaondernemers en kan deze dag dus met een grote glimlach op mijn gezicht afsluiten.

Ik heb vandaag weer veel KHN-leden leren kennen in het bourgondische stadje Hulst. Ik kan het nu beamen: de titel 'de meest Vlaamse Stad van Nederland', verdienen ze.

Tour de Branche: gastvrij Limburg

2012-04-25T14:19:28Z

27-03-2012 - Op deze zonnige dinsdag bezoek ik de regio Noord- en Midden Limburg. Samen met de regioadviseur van deze regio, Christian Severijns, en Joyce Gademan, onze stagiair Communicatie, word ik ontvangen in Venlo.

We beginnen bij Milk & Cookies, een dagzaak van een jong ondernemersstel. Een uniek concept in Venlo: fairtrade, MVO en streekproducten zijn vereisten voor het jonge stel. Kwaliteit staat voorop: "Wij verkopen gewoon de beste koffie en onze thee heeft écht smaak. Daarnaast proberen wij onze gasten te inspireren, zodat ze wijzer en gelukkiger weer naar buiten gaan. Dit doen we met muziek, lectuur, goede koffie, workshops, exposities, lekker eten en meer." Een mooi bedrijf, de ondernemers hebben de ambitie flink te groeien en willen zelfs het concept franchisen. Ik word blij als ik hoor dat de ondernemer vertelt dat hij zich actief wilt gaan inzetten voor KHN.

Verrassing

Het is alweer tijd om naar de volgende locatie te gaan. Net voor vertrek valt mijn oog op een antieke sigarettenautomaat. Het blijkt een lokaal kunstobject; in de sigarettenpakjes zitten poëzieboekjes verstopt. Symbolisch voor dit bedrijf; aan de buitenkant zie je niet wat er écht van binnen zit... Dat is tegelijkertijd ook de uitdaging; maak de gast duidelijk wat je te bieden hebt, het zou immers zonde zijn als men ongezien deze zaak voorbij loopt.

Prachtige vorm van samenwerking

De tweede onderneming die we bezoeken is het Theater de Maaspoort, waar sinds de recente grote renovatie de horeca is uitbesteed aan Meest Markante horecaondernemer Limburg Ria Joosten (als regionale cateraar) en aan May en Paul Pollux van Brasserie Pollux. Ook directeur Leon Thomassen is aanwezig. Een prachtige vorm van samenwerken en professionaliseren: de gast wordt er alleen maar beter van en er is geen sprake van oneerlijke concurrentie. Op het zonnige terras bespreken we hoe dit alles zo tot stand is gekomen en hoe de toekomst eruit zal zien: binnen een jaar wordt het pand uitgebreid met 3000m².

Maasboulevard

Onderweg naar de Maasboulevard, waar de derde onderneming gevestigd is, komen we twee wethouders uit Venlo tegen. De wethouders, die de portefeuilles Economie en Bouw beheren, zijn duidelijk zeer tevreden over deze nieuwe boulevard. Op dit moment wordt de laatste hand aan de infrastructuur en de brug gelegd.

Buiten de oevers

De panden aan de Maasboulevard zijn oorspronkelijk gebouwd als seizoenswinkel, maar men heeft er uiteindelijk toch aan horecabestemming aangegeven gedurende het hele jaar. Althans, zolang de Maas niet buiten haar oevers treedt. De jonge ambitieuze ondernemers leggen uit hoe de waterkering werkt en dat ze afgelopen winter al een meter water tegen de schotten hebben gehad. Tijdens het gesprek over onderwijs, de arbeidsmarkt, het KHN-lidmaatschap, lokale ontwikkelingen en horecabeleid genieten wij van een vers bereid smakelijk broodje en een heerlijke jus d'Orange in café BLVD.

Floriade vanaf 75 meter hoogte

We rijden door naar de Floriade. Directeur Paul Beck geeft ons een flitsrondleiding, maar we krijgen een goed beeld van en een prachtig uitzicht over het terrein vanuit de 75 meter hoge Innovatoren. Over een week is de opening en er moet nog veel gebeuren, en aangezien wij niemand willen ophouden gaan we vlug door naar de volgende ondernemer.

Regeltjes

In Reuver bezoeken we café-restaurant De Witte Stein van een ondernemersechtpaar met ervaring. Eerst buiten de horeca, maar sinds een paar jaar hebben ze de smaak te pakken in de horeca: in korte tijd hebben ze drie bedrijven geopend en de vierde is op komst. We zitten in een natuurgevoelig gebied, dus de ondernemer heeft met veel (natuur)regels te maken.

Eigenaar Geert Teunissen vertelt: "In een gebied waar al jarenlang dagelijks meer dan honderd vrachtwagens van defensie rondrijden en waar veel munitie wordt vernietigd, wordt aan mij verteld dat mijn gasten de rust teveel verstoren! Terwijl die dieren dus veel meer herrie gewend zijn. Gelukkig heeft KHN mij hierbij goed ondersteund."

We spreken ook over zijn andere irritatie: veel regels en de verschillende interpretaties hiervan, maar ook het gebrek aan oog voor economische grondslagen. "Hoe kan het nu zijn dat mijn collega met een prachtige professionele ijssalon continu moet blijven investeren in kwaliteit en overladen wordt door nieuwe regels en dat een boer in het buitengebied eenvoudig twee partytenten bij een bouwmarkt aanschaft, en ijs kan verkopen. Gemeenten, denk eens na!"

Het ondernemersechtpaar is dan ook van mening dat elke directeur van een multinational een jaar een sabbatical zou moeten nemen en dat jaar in de horeca aan de slag moet. Dan zou de gastvrijheid en dienstverlening van het bedrijf enorm verbeteren. Ik vind het een mooie gedachte.

Van twee kanten

Tot slot bezoeken we het recent geopende Hotel Asselt in Midden-Limburg. De hotelier is tevens lokaal en provinciaal politicus en kan dus het ondernemerschap van twee kanten benaderen. Als horecaondernemer ziet hij nu welke ellende de overheid over de ondernemers 'uitstort'. "Alleen de bestemmingsplanwijziging heeft me al een jaar gekost en €13.000 aan onderzoeken, en dan heb ik nog een heel actieve en doortastende wethouder die het tempo erin heeft gehouden", vertelt hij.

De rol van banken, overheidsprocedures, exploitatie van het hotel en tal van andere onderwerpen passeren de revue. Ook bespreken we het KHN-lidmaatschap en ondersteuning van allochtone ondernemers in de horeca. Hij biedt zijn hulp en netwerk aan om de kloof tussen KHN en de Turkse ondernemers te verkleinen. We wisselen ideeën uit en ik zeg toe dat we hier absoluut een gevolg aan gaan geven middels een pilot.

Met de avondzon verlaat ik via de Maasduinen het mooie, gastvrije Limburg. Weer veel gehoord en ideeën opgedaan. Ondernemers en leden, dank voor jullie gastvrijheid, openheid en tijd! Wij gaan er weer mee aan de slag!

Foto's

U kunt bij deze deze weblog meer foto's bekijken

Tour de Branche - "Stilzitten en afwachten is geen optie"

2012-04-25T14:20:12Z

20-03-2012 - Op weg naar Dordrecht voor mijn maandelijkse Tour de Branche bedenk ik mij weer hoe mooi en bijzonder ik mijn baan vind. Ik ervaar de Tour de Branche eigenlijk altijd als een leerzame excursie; heel nuttig en ontzettend leuk. Vandaag mag ik weer. Ik ontmoet ondernemers die elke dag hard werken voor hun geld. Ondernemers die 's ochtends opstaan om hun gasten weer een onvergetelijke dag of avond te bezorgen. KHN wil deze ondernemers bij staan om een nóg betere ondernemer te worden. Bijstaan in de 'strijd' tegen de papierwinkel van de gemeente bijvoorbeeld, door ze handvatten te geven om dit efficiënter aan te pakken.

Ik start de dag bij het Postillion hotel in Dordrecht. Een bedrijf uit de jaren 70 met 100 kamers. General Manager Richard de Knegt heeft genoeg uitdagingen; een veranderende markt en concurrentie; zo start binnenkort een megagroot Van der Valk-hotel aan de overkant van de straat... Hoe ga je daar nu mee om als horecaondernemer? Hoe voorkom je dat je niet meer 'gezien' wordt door je gast? Een ding is zeker; stilzitten en afwachten is geen optie. Gasten willen meer dan alleen een bed met en t.v. Gelukkig innoveert ook Richard. Zo heeft hij business points en flexibele werkplekken ontwikkeld. Het is interessant om te zien hoe ondernemers vol in concurrentie maar toch met respect over elkaar spreken.

"Niet roken is niet roken!"
Ik bedank Richard voor zijn tijd en rijd snel door naar mijn volgende bestemming; Barendrecht. In eetcafé Diggels heb ik met 9 ondernemers uit de buurt een 'ronde tafel gesprek'. Het doel is een open en eerlijk gesprek. Ik wil niet dat mensen achteraf het gevoel hebben dat ze dingen niet hebben kunnen zeggen. Zolang KHN niet van haar leden hoort wat er speelt, kan zij weinig voor ze betekenen. Ik vraag de heren hoe het gaat met hun bedrijf. Ondertussen worden we verwend met een lekkere lunch. De echte ondernemerservaringen en -problemen worden op tafel gelegd. Zo komen we al snel op de handhaving van het rookbeleid. Of beter gezegd: het ontbreken daarvan... Ik kan daar heel kort over zijn: de reden dat het rookbeleid in Europa zonder problemen is doorgevoerd komt doordat de sancties daar vele malen hoger zijn. En niet onbelangrijk: ook de gast die in overtreding is, krijgt een boete opgelegd. We komen tot de conclusie dat de combinatie van hogere boetes en een betere handhaving een stap in de goede richting zal zijn.

Maatschappelijk probleem
De link naar de actuele discussie over het verleggen van de leeftijdgrens is dan snel gelegd. Iedereen schrikt als we horen over de onderzoeksresultaten waaruit blijkt dat het schenken aan de zogenaamde 16-minners nog steeds in veel gevallen mis gaat. Dat zal niet bewust gebeuren, maar het is een angstwekkend hoog percentage. We zijn het erover eens dat het een maatschappelijk probleem is en bespreken de mogelijkheden hoe wij, als horecaondernemers, daar verantwoord mee om kunnen en moeten gaan. We vinden allen dat ook hier stilzitten en afwachten geen optie is.|

Sus wachten in Alblasserdam
Ik bedank iedereen voor zijn openheid, de gastheer voor de goede service en vertrek richting Alblasserdam. Daar worden we in restaurant Damzicht ontvangen door René Klootwijk. Hij is net begonnen als bestuurslid. Naast het vele werk binnen zijn bedrijf wil hij zich inzetten voor de lokale belangenbehartiging. Er zou nog beter met elkaar kunnen worden samengewerkt. Hij vertelt over de samenwerking binnen het dorp. Op dit moment betalen de ondernemers samen met de gemeente de sus wacht, die ter evaluatie staat en in het horecaoverleg besproken zal worden. Damzicht is een mooie zaak en loopt goed. René is de tweede generatie en is duidelijk bezig met de toekomst: de bovenverdieping wordt bij het bedrijf getrokken en hij heeft zijn bedrijf ingericht op het nieuwe werken.

Verscheidenheid in Kinderdijk
Deze betrokkenheid zie ik ook bij mijn volgende bezoek: horeca-ondernemers Arnold Boulonois en Arno Boom van Grand café partycentrum De Klokin Kinderdijk. De naam verraadt het al: het enorme pand biedt voor ieder wat wils. Zo is er een discotheek, een bruine kroeg, een restaurant, een biljartzaal, een terras en zijn er verschillende zalen. Arnold en Arno zijn bijzondere horecamannen en dat zie je ook aan de verscheidenheid van het bedrijf. In het seizoen richt het duo zich op de bussen en fietsers die Kinderdijk bezoeken en in de weekenden organiseren ze disco's. Maar ook voor een bruiloft draaien zij hun hand niet om. Is die grote verscheidenheid van diensten niet gevaarlijk, vraag ik me heel even af. Maar al snel wordt het me duidelijk dat deze twee het goed doordacht hebben: ze innoveren. Maken gebruik van QR-codes, fietsen.nl, het Hap & Trap-arrangement en nog meer. Het enthousiasme van de twee heren is aanstekelijk.

Project 'Verzuip jij je toekomst?!'
Mijn laatste bezoek staat in het teken van het regionale preventieprogramma van alcoholmisbruik onder jongeren in Zuid-Holland Zuid. In de regio is het alcoholmisbruik van jongeren uitermate hoog. Een letterlijke invulling van het woord verzuipen dus. Ik spreek met leden van het project 'Verzuip jij je toekomst?!' (VJJT) en met de voorzitter van de stuurgroep (VJJT) burgemeester van Graafstroom, de heer Van der Borg. Het project werkt samen met politie, openbaar ministerie en de GGD aan het terugdringen van het hoge alcoholgebruik onder jongeren. Als directeur KHN wil ik graag meedenken voor een oplossing van dit gemeenschappelijke probleem. Voorop gesteld: het is niet alleen de verantwoordelijkheid van de horeca, maar we hebben er baat bij als dit wordt aangepakt. Ik vertel ze dat ik binnenkort bij minister Schippers aan tafel zit en deze problematiek ook zal bespreken. De opgedane kennis van vandaag zal ik daarbij uiteraard meenemen.

Mijn leerzame en leuke excursie zit er weer op. Met dank aan iedereen die hieraan heeft bijgedragen!

Alle foto's zien van deze Tour de Branche zien? Kijk bij de Tourfoto's.

Mijn volgende Tour de Branche is op 27 maart 2012

Hogere BTW op restauratieve diensten: niet doen!

2012-04-25T14:23:22Z

Het lijkt een makkelijke rekensom. De opbrengst van het BTW tarief laag naar hoog voor alle restauratieve diensten, levert de schatkist 1,3 miljard euro op?

Op papier een rekensom die klopt...

En wat betekent dit voor de consument, ondernemers en het vertrouwen in de rekensommen van dit Kabinet. Koninklijke Horeca Nederland zet de gevolgen op een rij én biedt een oplossing. Alle BTW voor alles en iedereen gewoon via een gemiddeld tarief van 16% belasten, met uitzondering van sport en zorg.

Wat is de werkelijkheid?

De consument zal niet snel meer geld aan horeca -kunnen- uitgeven. Zo'n belastingverhoging levert dus feitelijk €1,3 miljard minder omzet op voor al die restauratieve diensten, die verspreid zijn over met name de horeca, vrijetijdssector en institutionele catering. De horecabranche krijgt de schuld van hogere prijzen. Er wordt vervolgens minder volume omgezet aan deze diensten, want het besteedbare inkomen van consumenten neemt niet toe.

Fiscale agenda

De minister van Financiën heeft met zijn fiscale agenda een tijdpad voor de komende jaren opgesteld. Daarin staan tal van maatregelen die wél een samenhang laten zien. Vereenvoudigen en stroomlijnen van grondslagen van een aantal belastingen en het verschuiven van direct naar indirect belasten. Dat zijn op zich zinvolle exercities. Tegelijk laten die zien dat tegenover lastenverzwaringen direct merkbare lastenverlichtingen moeten staan om de concurrentie en koopkrachtverhoudingen niet te verstoren. Dat geeft ook het CPB in zijn analyse in het Centraal Economisch Plan van vorig jaar aan.

Impact

Het eruit halen van één onderdeel, het alleen verhogen of afstappen van het lage BTW-tarief voor restauratieve diensten, is voor de overheid één krent uit de pap, maar voor de ondernemers en consumenten in kwestie dodelijk.
Deze maatregel heeft ook een enorme impact op de werkgelegenheid in deze sector. Er ontstaat een verlies van maximaal 24.000 horecabanen en een toename van maatschappelijke kosten door de stijging van het aantal WW-uitkeringen.

Bizar scheve concurrentie

KHN ziet de horecaverkoopprijzen inclusief BTW omhoog gaan, want die moeten inclusief BTW op de menukaart staan. De consument moet gewoon meer betalen voor hetzelfde. De consument heeft niet meer geld en koopt dus minder restauratieve diensten. Dat betekent bij gelijke consumptieve bestedingen -en daar ziet het de komende jaren wel naar uit- €800 miljoen minder effectieve omzet bij gelijke restauratieve bestedingen. Ofwel minder omzetvolume. Die restauratieve ondernemingen moeten hun kosten en verplichtingen daarop aanpassen.

Voor KHN is het onbestaanbaar dat restauratieve diensten (voedsel) BTW-hoog worden belast, terwijl voedselproducten via detailhandel, supermarkten en speciaalzaken, BTW-laag blijven. Dat geeft een bizar scheve concurrentie via belastingen.

Alternatief

KHN ziet maar één oplossing.
Alle BTW voor alles en iedereen gewoon via een gemiddeld tarief van 16% belasten, met uitzondering van sport en zorg.
Zo'n tarief kan ook wat hoger, mits de belasting op arbeid dan tegelijkertijd fors omlaag gaat, zodat consumenten meer bestedingsgevoel hebben. Dat is eerlijker. Het behoudt groeipotentie.

Bestedingen blijven gestimuleerd. Dat leidt tot consumeren, investeren en werkgelegenheid.

Meer blogs leest u op www.khn.nl/blogs

Delen |

Doe meer dan je zegt

2012-04-25T14:25:13Z

De horeca ontstijgt het niveau van eten, drinken en slapen. Mensen komen naar u toe om te genieten. Om te ontmoeten. Om verrast te worden. Maar wat belooft u gasten eigenlijk? Probeer dat eens concreet te maken, kijkend naar uw kernkwaliteiten. Want door iets te beloven schep je verwachtingen en door die weer te overtreffen, verras je. En dat is waar mensen in 2012 in toenemende mate behoefte aan hebben. Zeg dus wat je doet, maar doe meer dan je zegt.

Gepubliceerd in de Horeca Trendgids 2012

Groen moet je doen

2012-04-25T14:25:39Z

Drie procent van alle nieuwe producten en diensten in de horeca is duurzaam. Daarmee is de sector de minst innovatieve bedrijfstak wat betreft duurzaamheid. We kunnen ons als branche niet langer veroorloven om geen rekening te houden met onze omgeving. Gastvrijheid, service en kwaliteit hoeven niet gepaard te gaan met verspilling. Gasten, leveranciers en overheden letten hier steeds bewuster op. Dat biedt legio kansen om het positieve verschil te maken en te laten zien dat we onze verantwoordelijkheid nemen met betrekking tot people, planet en profit/prosperity. Niets groen is geen optie meer: groen moet je doen!

Gepubliceerd in de Horeca Trendgids 2012

Gastvrijheid kent geen grenzen

2012-04-25T14:26:48Z

Het thema ‘Grenzeloos Gastvrij’ dat KHN tijdens de Horecava en BBB heeft gekozen, heeft meerdere kanten. Je zaak zo inrichten - met alles wat daar bij komt kijken - dat je gast zich thuis voelt, is de basis. Steeds opnieuw binden en boeien door nieuwe producten en beleving aan te bieden, geïnspireerd door goede voorbeelden van over de grens, komt er bij. KHN on tour, zoals bijvoorbeeld laatst naar New York, kan ondernemers helpen om inspiratie op te doen. We zullen dit ook in de toekomst blijven aanbieden.

Hoe pakken wij dit aan op de Horecava en op de BBB? KHN heeft in 2011 een grote stap gezet om de leden tijdens de Horecava het gevoel te geven dat ze op de beurs een ‘uitvalsbasis’ hadden. De ledenlounge bood toen en biedt straks in 2012 de gelegenheid even uit te rusten, koffie te drinken, te lunchen of van een high tea te genieten. Dat is dus de basis, die we verder uitbouwen en ook op de BBB voor de eerste keer aanbieden. Verder ingevuld met heel veel informatie die wij u in onze stand, op ons congres en in de lounge aanbieden om gastvrijheid zo goed mogelijk in te vullen.

Maar ook op andere wijze zullen we in 2012 “de grenzen verkennen”. We moeten de grenzen van ons domein gaan verleggen naar andere spelers die zich met Overnachten, Eten, Drinken en Recreëren bezig houden, om krachtig te blijven in onze belangenbehartiging. En we zijn volop in de strijd om nieuwe grenzen te bepalen voor de rol van brouwerijen in de verhuur van onroerend goed en de financiering van bedrijven.

Maar grenzeloze gastvrijheid is voor mij persoonlijk toch bij onverwachte omstandigheden al improviserend net iets extra’s doen, waardoor je gast zich bijzonder gaat voelen. Excelleren boven de verwachting van de gast, dat ervaren gasten als echte “satisfiers”. Dat leidt tot grenzeloos genieten in onze bedrijven.

Group-On of Group-Off?

2012-04-25T14:29:42Z

Het is al een tijdje een geliefd onderwerp, niet alleen binnen de horeca, maar ook op de marketingblogs. Recent heeft Max Kohnstamm (marketing goeroe van het SRM) de strijd aangebonden met Groupon en een klacht ingediend bij de Reclame Code Commissie. Max beschouwt Groupon als een virtueel ‘paard van Troje’ en vindt dat Groupon ondernemers aan het misleiden is. Maar niet alleen in Nederland ondervindt Groupon forse kritiek, ook in Engeland ligt Groupon zwaar onder vuur. Het Office of Fair Trading (zeg maar de consumenten autoriteit) onderzoekt het zaken doen van Groupon omdat gebleken is dat dit bedrijf al meer dan 50x de Engelse advertising regels heeft geschonden. De klacht va Max Kohnstamm wordt 15 december as. behandeld in de Reclame Code Commissie, dus wordt vervolgd.

Maar wat vinden wij er eigenlijk van? Van de acties van de Groupon ‘achtigen’? Ik trek het wat breder aangezien er inmiddels wat ‘volgers’ zijn opgestaan. Vooropgesteld ben ik altijd van mening dat je goed moet nadenken voordat je geld uitgeeft aan promoties. Want zo zie ik Groupon; een manier van promotie maken voor je bedrijf om gasten te laten kennismaken met je product. Dus denk na over wat is je doelstelling; wil je nieuwe gasten trekken, heb je gewoon business nodig of bekendheid? Vaak is het allemaal, laten we eerlijk zijn, wie kan er geen bekendheid, business en nieuwe vaste gasten gebruiken? Iedereen toch.

Dan maar even uitgaan van het medium en kijken wat het kost: bij Groupon betaal je als ondernemer 50% van het factuurbedrag (excl btw) aan Groupon en moet je minimaal een korting van 50% geven aan de gast. Dus even rekenen; heb je een menu of event van € 50 dan bied je deze aan voor € 25. Vervolgens betaal je aan Groupon 50% van dit bedrag = €12,50. Dan blijft er eveneens €12,50 over voor de ondernemer. Maar daar moet dan wel nog de BTW over de hele € 25 vanaf = € 4,75. Dus netto blijft er voor de horecaondernemer € 7,75 over. Samengevat: voor € 50 waarde betaalt de consument € 25 het levert Groupon € 12,50 op en de ondernemer € 7,75. Da’s allemaal wel gegarandeerd.

Als ondernemer moet je jezelf dan de vraag stellen: dekt de €7,75 m’n (out of pocket) kosten zoals food? Is dat het geval dan kun je het zeker overwegen. Er zijn niet zoveel promoties waar je de zekerheid van gasten hebt. Kom je niet uit dan kun je overwegen het te zien als reclamekosten. Deze geef je nu immers uit aan banners, folders etc om gasten te trekken en hier trek je op zeker kopende gasten zonder risico. Maar je zou voor je zelf wel de succesfactoren kunnen vergroten. Denk bijvoorbeeld na over wanneer je de actie doet. Doe het niet in de toch al drukke perioden van je bedrijf. Laat je het aanbod alle dagen gelden of doe je alleen op de wat rustiger dagen? Wat je zeker moet doen is nadenken over een limiet op het maximaal aantal mensen dat gebruik kan maken van je aanbod. Doe je dat niet dan kunnen je kosten behoorlijk oplopen. Denk ook na over een geldigheidstermijn. Hoe korter, hoe eerder je inzage hebt in of Groupon voor je werkt.

Wat je ook zeker moet doen is vooraf goed nadenken over hoe je deze trialbezoekers kunt omzetten naar terugkerende gasten. Je weet in ieder geval dat ze van 'voordeel' houden. Dus misschien kan je ze verleiden om terug te komen met een waardebon voor een gratis flesje wijn, of een tweede probeermaaltijd maar nu met 25% korting (en dan alle dagen). Ook nu weer even rekenen: het flesje wijn kost je misschien € 8 out of pocket. En in het geval van de tweede optie verdien je met de herhaling € 37,50 (minus btw) ipv € 12,50 (minus btw)! Is toch 200% meer dan met Groupon. Kijk dan ben je bewust bezig met je kortingsactie.

Overigens ben ik wel benieuwd hoeveel consumenten de coupon laten verlopen. Als er ondernemers zijn met deze ervaring of andere ervaringen met Groupon dan hoor ik het graag. De site financieel.infonu.nl heeft het over een 'no-show' van 25%, maar persoonlijk geloof ik daar niets van. Zou denken aan minder dan 10%. Maar hoor graag de werkelijke getallen van ondernemers die er ervaring mee hebben. Mijn advies: Group-On als je er bewust gebruik van maakt, de nieuwe gasten registreert en opvolgt. Group-Off als je het ziet als makkelijke promotie dat voor snelle sales zorgt. Dan is het echt te duur! En om u uit de droom te helpen: gratis bestaat niet!

[Leden van KHN die zijn ingelogd op www.khn.nl kunnen hieronder reageren. Of mail naar restaurants@khn.nl.]

People Planet Proﬁt

2012-04-25T14:30:15Z

“Ad, heb je je column al af”, vraagt de redactie van KHN via email. “We hebben nog niets ontvangen en de deadline was drie uur geleden.” Tja, deadlines. Ik herken het gevoel. Het zijn dezelfde soort zenuwen als die ik vroeger had, in mijn tijd als uitgever van culinaire magazines. Vaak zit ik ﬂink tegen zo’n column aan te hikken, terwijl ik schrijven eigenlijk best leuk vind en ook goed voor mezelf. Maar waarom wacht ik altijd tot het eigenlijk te laat is?

In dit geval weet ik wel waarom, het ligt aan het opgegeven thema: People Planet Proﬁt, ook wel de drie P’s genoemd. De term is bedacht door John Elkington, die volop bezig was met duurzame ontwikkeling, lees ik net. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar nog niet of nauwelijks mee bezig ben, met duurzaam ondernemen. Wat dat betreft is er bij mij nog aardig wat winst te behalen. Nog zo’n term is maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO), een vorm van ondernemen, die op lange termijn winst oplevert.

Allemaal waar en allemaal heel belangrijk. Maar in deze ‘bijzondere economische tijd’ wordt bijna al mijn tijd in beslag genomen door het motiveren van mijn werknemers, het entertainen van mijn gasten, het bij- en aansturen op de werkvloer… En daarom zei ik het al: zo’n column schrijven is goed voor me. Ik word wakker geschud en geconfronteerd met het feit dat de drie P’s ook in mijn winkels en bedrijven een rol zouden moeten spelen.

Jaren geleden legde Max Havelaar een basis, volgens mij, door een Fairtrade keurmerk in de markt te zetten. Ook hier drie P’s als basis. PEOPLE. Een sociale rechtvaardigheid en naleving van de mensenrechten en arbeidsnormen. PLANET. Boeren realiseerden zich, dat biologische teelt een keurmerk was voor een gezond milieu. PROFIT. Tegenwoordig ook wel Prosperity (welvaart) genoemd, de ﬁnanciële ruimte die er ontstaat door een eerlijke beloning.

Ik ga de komende tijd eens kijken wat ik met deze drie P’s kan, in mijn bedrijven. Maar eerst zal ik me goed moeten laten informeren, ervoor open moeten staan en leren wat de drie P’s nu eigenlijk betekenen in de horeca. Maar kan ik ‘nu direct’ al wat doen? Ik bekijk mijn bureau, dat in het hoofdkantoor staat, waar de post van alle bedrijven binnenkomt. Meer dan 50% belandt in de vuilniszak. Voor mij worden al m’n emails uitgeprint.

Aardig wat winst te behalen op dit vlak. Waarom krijg ik alle facturen nog via de post. Waarom niet per email? Waarom staan er ordners vol papier terwijl we een godsvermogen hebben uitgegeven aan een server, computers en back-up-systemen en we alles gewoon digitaal kunnen bewaren? Waarom? Omdat ik daar niet mee bezig ben. Omdat ik eerst met mijn neus op de feiten gedrukt moet worden. Omdat ik me nu pas realiseer dat duurzaam ondernemen goed is voor bijna alles wat we doen. En omdat het waarschijnlijk ook nog tot een beter ﬁnancieel resultaat zal leiden.

Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik me realiseer dat ik jaren achterloop, dat ik al jaren onnodig raar aan het ondernemen ben. En ter plekke krijg ik er zin in; om de bezem te halen door alle onnodige verspilling van materiaal en energie. Zelfs met mijn eigen boerenverstand kan ik al veel doen, met die drie magische P’s. En ik ben ervan overtuigd dat KHN mij hierbij nog veel meer kan leren.

En zo blijkt dat een column schrijven mij zomaar, in pakweg een uurtje tijd, een andere weg kan laten inslaan. People, Planet, Proﬁt.

Ad Janssen
Meest Markante Horecaondernemer 2011

@adjanssen

Column gepubliceerd in KHN Magazine november 2011

Duurzaam is niet Duur

2011-11-23T11:24:50Z

Duurzaam is niet Duur

Het woord duurzaam maakt bij mij gemengde gevoelens los. Er is zoveel aandacht voor duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen dat ik me kan voorstellen dat horecaondernemers ook wel eens ‘jeuk’ krijgen van dit onderwerp. Anderzijds kunnen we er niet omheen dat onze gasten en klanten ook op deze thema’s hun keuzes maken waar te overnachten, eten, drinken of te recreëren.

De novembereditie van KHN Magazine heeft als thema ‘People, Planet, Profit’. En die woorden passen wat mij betreft veel meer in het doel wat Koninklijke Horeca Nederland nastreeft. In onze speerpunten staat het goed opgeschreven: we willen een bedrijfstak zijn die inhoud geeft aan Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.

Wat moet je doen als je als horecaondernemer actief wil meewerken aan het op lange termijn leefbaar houden van onze planeet? Dat doe je bijvoorbeeld door mee te doen aan de actie ‘Verantwoord Frituren’. Of door zuinig om te gaan met energie. En door producten aan te bieden die zoveel mogelijk gemaakt zijn van ingrediënten uit je eigen streek zonder milieuonvriendelijke vliegtuigmiles.

En dat brengt mij meteen bij het derde element van ‘People, Planet, Profit’. De drie genoemde voorbeelden hebben niet alleen een maatschappelijk doel. Nee, ze brengen ook geld in het laatje! Want op een gezonde manier frituren, maakt betere producten die je gasten verleiden en levert tijd en geld op bij verversen. En zuiniger omgaan met energie helpt bij het stevig terugdringen van kosten. En verse groenten en vlees van dichtbij zijn vaak goedkoper zijn dan dezelfde producten uit het buitenland. In deze economische zware tijden meer dan ooit noodzakelijk.

Duurzaam is dus niet duur. Integendeel, het verhoogt je kansen als moderne horecaondernemer om je winst te vergroten. Dat is dus niet alleen goed voor de mens en de planeet maar ook voor je portemonnee.

Toon Naber
Voorzitter Koninklijke Horeca Nederland

Gepubliceerd in het KHN Magazine van november 2011

Bieronderzoek, Branche in de greep van...

2012-04-25T14:32:24Z

Afgelopen week werd in Dudok in Den Haag het onderzoek Rendement & Relatie gepresenteerd. In de wandelgangen al snel "het bieronderzoek" genoemd. Zondermeer een onderzoek met weliswaar niet onverwachte, maar toch schokkende en soms zelfs schrijnende cijfers en conclusies. Terecht ontstaat er veel ophef rond dit onderzoek (meer reacties en het onderzoek vind je hier), maar vanuit één hoek blijft het verbazingwekkend, bijna angstvallig stil.
De ondernemers. Waar bij het rookverbod al meteen allerlei actiecomités, stichtingen en andere samenwerkingsvormen ontstonden om het (in de ogen van de deelnemers) aangedane onrecht recht te zetten, bij dit bieronderzoek weinig meer dan stilte. Terwijl het gaat om héél veel geld en het overleven van veel hardwerkende vakmensen. Voor mijn gevoel reageren er zelfs meer consumenten, dan ondernemers.

Hoewel de branchevereniging Koninklijke Horeca Nederland er hard aan trekt via allerlei kanalen, zelfs via social media, om het rapport en de conclusies kenbaar te maken, zou je toch op zijn minst mogen verwachten dat zij, om wier brood het per slot van rekening gaat, zich ook en masse roeren. Vanwaar dan die stilte? Is het écht de angst?

Méér dan een ton!
Even een rekensommetje uit de praktijk (let op: dit zijn échte cijfers, van bestaande bedrijven)

Ondernemer met aantal bedrijven en een jaarafname van 900 hl bier. Krijgt nu € 0,15 korting per liter. Heeft ondanks zijn mooie omzetten toch best moeite het hoofd boven water te houden. Staat op het punt om een nieuwe zaak te openen en gaat in gesprek met de brouwer. Maximum aanbod: € 0,45 korting per liter en de ondernemer is er erg blij mee. Want in zijn berekening gaat hij een extra bonus krijgen van € 27.000,-!

Maar hoe ligt het werkelijk?
Als de ondernemer geheel ongebonden zou zijn, ziet het plaatje er namelijk heel anders uit. In plaats van € 2,30 voor een liter, kan hij (door een beetje te gaan shoppen en onderhandelen) uitkomen op een prijs van minder dan € 1,30 per liter. Dat scheelt meer dan € 1,- (!) Voor het gemak rekenen we even met die € 1,- . Deze ondernemer, die blij wordt van een aanbod van € 0,45 korting, kan op de vrije markt van dezelfde brouwer een korting krijgen van méér dan € 1,- dus van € 90.000,- per jaar! En dan praten we alleen nog maar over pils, dan hebben we het nog niet over frisdranken, gedistilleerd en wijnen.
Totaal verdiend deze brouwer (inclusief restpakket) meer dan € 120.000,- per jaar aan deze ondernemer, tegenover wanneer deze ondernemer ongebonden zou zijn geweest. Zit u nog?

Duur vanwege teveel risico's? Of andersom?
Waarom zouden brouwers deze prachtige situatie veranderen? De incentives om de situatie te laten bestaan zijn immers erg groot. De gebonden ondernemers hebben het maar te accepteren. En als u zich afvraagt, waarom er zoveel zaken failliet gaan of gingen de afgelopen jaren, waarom de brouwers zich zo ver in financieringen staken en zoveel risico’s liepen, ligt hier uw antwoord. Het kon namelijk gewoon betaald worden, al deze risico’s. Uit de opbrengsten van de gebonden ondernemers en de ondernemers die minder sterk waren in onderhandelen.

Reacties
Terecht dat de directeur van KHN, Dhr. Lodewijk van der Grinten, dit een ongezonde situatie noemt en zich afvraagt of de horeca de grote brouwerijen nog wel als een integere zakenpartner kan (blijven) zien.
Dhr Philip de Ridder, CEO van Heineken, gaf in een open en helder commentaar op de cijfers aan, best de situatie te willen veranderen en af te willen van de bindingen zoals ze er liggen. Maar, gaf hij aan, hij wil dan wel een “level playing field”. En zolang collega-brouwerijen niet mee willen naar een nieuwe situatie, zal Heineken ook niet gaan.

Ik vraag me alleen wel af, hoe valide dit argument is, uitgaan van een “level playing field”. In mijn optiek is dat geheel niet nodig. Sterker, een écht sterke merk bereidt zélf de weg voor naar een nieuwe markt en loopt voorop. De gehele vastgeroeste systematiek is weldegelijk te doorbreken, maar men moet bereid zijn om hierin financiële risico’s te lopen. Risico’s die tegelijk enorm veel goodwill en naar mijn mening ook handel opleveren.

Hoe anders?
In mijn visie moeten de brouwerijen af van het doorberekenen van services die niets met pils brouwen te maken hebben, in de pilsprijs. Services zoals huur, afschrijving, onderhoud, schoonmaak, installatie, glaswerk, overvloedig reclame (POS)materiaal, lening-risico’s, etc. Deze kunnen apart gewaardeerd worden. Dat worden ze nu ook, maar ze worden afgezet tegen een totale pils-afname en omgerekend naar een pilsprijs.

Koppel de services los van de prijs en kom met een basis pilsprijs. Wil de ondernemer een nieuwe tapinstallatie? Dan kan deze eventueel ook verzorgd worden door de brouwer, in de vorm van een financiering. Waar de ondernemer gewoon een rente en aflossing voor betaald. Of de ondernemer schaft hem direct aan bij een leverancier. Wil de ondernemer een onderhouds/service-contract? Dat kan, gewoon direct betalen. En eventueel kan de ondernemer ook gaan shoppen om zo’n onderhoudscontract elders te laten uitvoeren.
Natuurlijk betekent dit een groter risico voor de brouwer, want wat gebeurt er als de ondernemer niet aflost? Aan de andere kant: diezelfde ondernemer heeft wel een veel grotere marge om aan zijn verplichtingen te kunnen voldoen. In ons rekenvoorbeeld ging het zelfs over meer dan een ton! Let op, de prijs van € 1,30 als basisprijs uit het rekenvoorbeeld, is geen bodemprijs. Er zijn ondernemers die én een aantal bovengenoemde services genieten én een prijs betalen die lager ligt dan € 1,30 . Er zit dus nog ruim genoeg marge in die prijs. Maar dat moet ook geen probleem zijn, ook de brouwer en de tussenhandel mogen wel degelijk een boterham verdienen.

Innoveer je markt zélf!
Los hiervan is er natuurlijk de discussie rondom de vrijheid van een ondernemer om méér pilzen van verschillende brouwers aan tap te nemen. Stel dat één van de brouwers start met bovengenoemde situatie en tegelijk haar afnemers toestaat om andere pilzen van tap te nemen. Dan zie ik het risico voor deze brouwer in het afnemen van de afzet, als bijzonder klein in. Deze brouwer biedt namelijk haar pils voor veel minder aan als haar concurrenten. Alle bruto-services zijn er immers uit. Waarom zou een ondernemer dan gemakkelijk kiezen voor de concurrent? En de concurrent zal het wel uit het hoofd laten om zomaar zelf ook de prijzen fors te verlagen voor andere ondernemers, want dan ontstaat een bijzonder ongelijke situatie naar de eigen afnemers en dan zal daar zéker een opstand ontstaan. Kortom, de brouwer die het eerste overschakelt naar een nettoprijs zónder services en deze services apart aanbiedt, zal zeer veel goodwill ondervinden van de markt, men zal als startende ondernemer in de rij staan en de andere brouwers zullen noodgedwongen moeten volgen, willen ze zich niet uit de markt prijzen.

Perceptie
Voer tegelijk (liefst al eerder) met deze échte liberalisering van de markt, een verbod in op het stunten met alcohol ónder de inkoopprijs in de retail en er ontstaat bij de consument eindelijk een juiste perceptie op het gebied van prijs. In de retail zal er voor de consument aan dit verbod geen nadeel zijn. De kosten die er meer betaald moeten worden voor pils, zal de grutter inzetten in het verlagen van de prijs van andere producten, om de consument naar zijn/haar supermarkt te lokken. Voor de horeca heeft het voor de consument immense voordelen. Naast een enorme toename van keuze aan de tap, zal de consument eindelijk in de horeca een aantrekkelijkere prijs kunnen gaan krijgen. De ondernemer zal namelijk zeker een deel van de prijsvoordelen die het shoppen met zich mee zal brengen, door gaan berekenen aan de consument.

Brouwerij 3.0
Meer keuze, lagere prijzen, betere prijsperceptie bij de consument, het zijn grote voordelen waar zowel de consument als de ondernemer beter van wordt. Het verlangt alleen een andere opstelling van de brouwers. Zij zullen moeten gaan verleiden in plaats van dicteren. Geheel in de lijn van de veranderingen in de maatschappij, vraaggestuurd. Zodat het grapje van de 3 b’s (banken, brouwers, boefjes) snel tot het verleden gaat behoren. Te hopen valt alleen, dat er een brouwer zelf deze stappen gaat ondernemen en dat er niet een ingrijpen van Europa voor nodig is.

Nog even terug naar de stilte, waarom roeren zich zo weinig ondernemers? Voelt het juk van de brouwers zó zwaar en is de greep zo sterk? Mijn antwoord op die vraag is "JA". Ik ken inmiddels genoeg collega's en hun reacties. Ze bewaren liever nog maar even de "lieve vrede", dan de confrontatie aan te gaan. Een enkeling zegt weinig, houdende juridische stappen. De meesten durven de relatie niet op het spits te drijven.
Stiekem hoop ik nog op een late reactie met massaal opzeggen van contracten of het weigeren van afnames. Al is de beste manier nu om de brancheorganisatie haar werk te laten doen.
Maar ondernemers mogen zich best meer roeren en hun support laten horen.
De markt moet immers open, transparanter en eerlijker.

Angst is een slechte raadgever..

Alcohol: Gelijke monniken - gelijke kappen

2011-10-26T08:14:32Z

Afgelopen week kondigde een grote importeur/producent van alcoholische dranken een verlaging aan van alcoholpercentages in een aantal dranken, tot onder de 15%. Tevens kondigde de BETA, de belangenvereniging voor tankstationhouders, aan dat het zogeheten “petrol”-kanaal weer alcoholische dranken wil gaan verkopen.

Vergeef me, als ik het soms steeds minder begin te begrijpen. Politiek, gezondheid, gezond verstand, de logica lijkt af en toe ver te zoeken. In ieder geval de consistentie in het beleid.

Dumpen mág
In Nederland mag je, in tegenstelling tot andere landen in Europa, alcohol ónder de inkoopsprijs verkopen en daarmee dus klanten lokken. Het gebeurt dagelijks in de supermarkten. Bier in de aanbieding, om klanten te trekken.
Bij supermarkten werkt het heel mooi, daar gaat het niet om de prijs van individuele artikelen, daar gaat het om de marge op een hele winkelwagen. Sommige producten worden dus ónder inkoopsprijs verkocht, zodat de consument vooral dáár komt shoppen. Als de consument eenmaal binnen is, worden vanzelf ook andere artikelen aangeschaft.

Nu gaat het mij niet om het prijsbeleid van de supermarkten, sterker, daar kan menige branche nog wat van leren. Waar het me wél om gaat, is het feit dat alcohol wordt gebruikt om klanten te lokken. Zónder dat er enige vorm van controle of opleiding cq begeleiding is.

Regelgeving
Overal in Nederland waar je alcohol wilt verkopen (of het nu zwak of sterk alcoholisch is), moet je een vergunning hebben. En van Drank-en Horecawetvergunningen, tot tapontheffingen, ze moeten ook allemaal begeleidt worden door een opleiding Sociale Hygiene.
Behalve als je kruidenierswaren verkoopt… Geen vergunning, geen opleiding, niets.

Verantwoord verstrekken
Horeca heeft via de STIVA (waarin overigens óók de producenten zitten) afspraken gemaakt m.b.t. alcoholbeleid en prijsvoering. Alcohol mag niet verkocht worden onder de helft van de reguliere verkoopprijs. Twee halen, één betalen-acties zijn niet toegestaan. Alcoholische dranken mogen niet de goedkoopste dranken op de kaart zijn, er moet altijd een goedkoper / gelijkwaardig non-alcoholisch alternatief zijn. Koninklijke Horeca Nederland biedt leden zelfs speciale cursussen aan in verantwoord alcoholbeleid. Gecombineerd met de opleidingen en ondersteuning vanuit de branchevereniging, neemt hier een bedrijfstak haar verantwoordelijkheid.

Alles voor de verkoop
Maar inmiddels laten, los van de supermarkten, nu ook producenten een ander gezicht zien. De percentage-verlaging is niet bedoeld om de dranken minder schadelijk te maken, in tegendeel. Door het % lager te maken dan 15%, mag het vrijelijk in de supermarkt verkocht worden. Ongecontroleerde handel en eigen belang dus.

Gezondheid
Drankmisbruik door jongeren zou de zorg moeten zijn van beleidsmakers, ze belijden het in ieder geval wél met de mond. Als de belangenvereniging van tankstationhouders aankondigt dat ze weer alcohol in de schappen wil laten leggen, door haar leden, staat gelijk de Tweede Kamer op, dat ze dit niet toe kan staan.
Maar wanneer eist de Tweede Kamer dan uitvoering van de aangenomen motie Van der Vlies, 6 november 2001 (Kamerstuk 27 565, nr 16, 2001, zie ook deze kamervragen) die verkoop onder inkoop bedoeld te verbieden?
Wanneer worden regels voor alcohol verstrekken zó toegepast, dat ze consistent zijn? Dus óf via de professionals (horeca en slijters), óf zorgen dat ook de supermarkten over de nodige vergunningen en expertise/opleidingen beschikken?

Een verbod op verkoop ónder inkoopprijs, zal voor de consument in de portemonnee weinig uitmaken. De supermarkt kijkt immers naar de marge op het winkelwagentje. Wat men "verdient" aan hogere verkoopprijs op alcohol, zal men inzetten om andere producten goedkoper te maken.
Maar het stunten moet ophouden. Volksgezondheid is een groot iets. Alcohol is niet zó maar een kruidenierswaar als een rol beschuit, het is een genotsmiddel met verslavende eigenschappen. Verkopers en producenten dienen hun verantwoordelijkheid daarbij te kennen en te nemen. Ongeacht in welke branche.
En waar dat niet kan, zal de overheid met regelgeving dit af moeten dwingen.

Gelijke monniken...

Bier, Beta en Brandstof

2012-04-25T14:36:17Z

Automobilisten kunnen vanaf november weer een kratje bier bij de tankstations kopen. Dat staat prominent op de voorpagina van de Telegraaf van woensdag 19 oktober 2011.

Hoe gek kan het zijn dat we aan de ene kant druk bezig zijn met verantwoord alcohol gebruik en verstrekking in de horeca, terwijl aan de andere kant de Beta (belangenvereniging van tankstationhouders) bewust een proefproces aan het uitlokken is met hernieuwde verkoop van alcohol bij tankstations.

Alcohol & verkeer, maar ook alcohol & leeftijd, waarbij verantwoord alcoholgebruik het leven een stuk leuker maakt. Het is een zaak die ons allen als ondernemers ongeacht in welke branche je zit aan het hart moet gaan. En dan lijkt het conflict zoeken met de overheid niet de juiste weg. Samenwerken met de overheid in deze moeilijke materie zou het motto moeten zijn. Niet een conflictsituatie.

KHN helpt de aangesloten leden om hun medewerkers verantwoord alcohol te laten schenken. Samen met de overheid werken we met de campagne ‘Geen 16?, Geen druppel!’. Maar ook met onze e-learning module om medewerkers verantwoord te laten schenken helpt daaraan mee. Iedereen die alcohol schenkt hoort kennis van zaken te hebben. Een pomphouder van een benzinestation kent natuurlijk als geen ander de risico’s van verkoop van gevaarlijke stoffen. Maar op het gebied van alcoholverkoop kan hij nog veel leren!

Maar de wegrestaurants mogen ook alcohol verkopen, zegt de Beta namens de tankstations. Daarbij worden wel twee dingen vergeten. Een; bij de horeca gaat het om verkoop voor 'gebruik ter plaatse' zoals dat zo mooi heet in de Drank- en Horecawet. En dus niet zomaar verkopen over de toonbank. Twee; door mensen die beschikken over een Verklaring Sociale Hygiëne en dus weten hoe je op een verantwoorde wijze met de verkoop van alcohol omgaat. Twee belangrijke verschillen met de retailbranche.

Tour de Branche Hengelo en Enschede - 13 oktober 2011

2011-10-17T14:16:43Z

Deze Tour de Branche starten we om 8:15 uur in Hengelo bij Hotel van der Valk. Daar ontvangen de regioadviseur en ik de gasten Hanneke Sint en Andy Clijnk van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Hanneke is projectmanager en Andy is beleidsadviseur op de dossiers criminaliteit en veiligheid. Deze week is het "Week van de Veiligheid", waarin KHN graag aan een van onze partners de praktijk van de horecaondernemer laten ervaren.

Disco Empire New York 

Om 09.00 uur hebben we onze eerste afspraak met eigenaar Frank Oude Tijdhof van Disco Empire New York. Deze discotheek heeft een capaciteit van 2250 bezoekers, verdeeld over meerdere zalen. Frank is een enthousiaste horecaondernemer, die een zeer reëel beeld heeft van de praktijk en de impact daarvan op de branche en dus ook zijn bedrijf. Het zijn zware tijden voor veel discotheken van Nederland. Zijn vader is in de jaren 80 de discotheek begonnen in Hengelo in het oude verenigingsgebouw van "Vereniging is ons Streven". Ze hebben al veel meegemaakt in hun bedrijf. De huidige discotheek is weer opgebouwd na de brand in 1999. De opening was op de dag van de vuurwerkramp in Enschede, 13 mei 2000. De eerste jaren na de opening zijn goed geweest. Andere discotheken verdwenen in Hengelo, maar uiteindelijk had dit ook tot gevolg dat Hengelo niet meer de uitgaansstad was van Twente die het vele jaren is geweest. Tevens ervaart hij veel concurrentie van de steeds grootschaliger georganiseerde tentfeesten in de regio. Een groter publiek bezoekt deze tentfeesten en gaat daardoor minder vaak uit naar reguliere discotheken in de regio. Ook ervaart hij veel concurrentie van de vele cafés in Hengelo waar gedanst kan worden, geen entree geheven wordt en ook dj's de sfeer bepalen. Daarnaast is het betaald parkeren voor bezoekers een steeds groter wordend probleem. Jongeren gaan ook niet meer elke week uit, zeker niet naar dezelfde uitgaansgelegenheid. Op dit moment lopen de zogenaamde teenage party's, een keer per maand goed. Verder zullen speciale themafeesten voor een grotere stroom bezoekers moeten zorgen. Ook heeft Frank een aantal jongeren gevraagd om heel regelmatig met hem te brainstormen over de gewenste muziek en thema's.

 Veiligheid is goed geregeld in deze discotheek. Alle bezoekers gaan door detectiepoortjes en krijgen een pasje. De samenwerking met politie is goed. In zijn discotheek worden met enige regelmaat controleacties gehouden met de politie en soms ook met drugshonden. Daarmee laat de eigenaar zien dat drugs en wapens niet getolereerd worden.

The Three Musketeers

 Zoals de naam al doet vermoeden zijn er drie compagnons eigenaar van The Three Musketeers. Twee broers en een vriend. We spreken met Mart Groenman. Na een studie bedrijfskunde belandt hij in de horeca. Hij heeft in Utrecht jarenlang horeca-ervaring opgedaan en is sinds 2004 in Hengelo actief als ondernemer. The Three Musketeers is een gezellig en modern café. Je kan er gezellig zitten in heet voorste gedeelte rond de bar en in het achterste gedeelte van het café is een dansvloer met dj-opstelling gerealiseerd. Met het zien van de inrichting van dit café, begrijp ik direct waar de vorige eigenaar concurrentie van heeft. Het café heeft een capaciteit van ruim 300 personen en buiten ook nog eens voor 150 personen. De doelgroep is 21 en ouder. Volgens Mart komt binnen de gezelligheid pas nu weer terug. Gasten raken inmiddels gewend aan het rookbeleid. Voor de rokers heeft hij een goede voorziening ingericht.

Op dit moment heeft het bedrijf twee drukke avonden op de andere avonden wordt er veel georganiseerd om te zorgen dat het gezellig druk is. Ook Mart ervaart concurrentie van de vele evenementen in de regio. Het is wat hem betreft daarom belangrijk om ook zelf evenementen te organiseren. Zijn grote terras en het pleintje waaraan de locatie liggen, zijn daar geschikt voor.

Mart geeft aan dat hij lid is van Koninklijke Horeca Nederland in eerste instantie voor de collectieve belangenbehartiging en vanwege de financiële voordelen, maar hij zou zo niet van welke voordelen hij gebruik maakt. De regioadviseur biedt aan om daar nog eens goed naar te kijken. Ondanks dat hij officieel geen bestuurslid is, doet het bestuur regelmatig een beroep op hem. Het ondernemersverhaal is goed, hij is jong en heeft veel ervaring waarbij hij visie heeft ontwikkeld. Ik geef hem mee eens goed na te denken over een mogelijke bestuursfunctie bij Koninklijke Horeca Nederland.

Onze gasten zijn benieuwd naar de ervaringen op het gebied van veiligheid. Als we vragen wat hem zorgen baart als we het hebben over veiligheid, geeft Mart aan dat hij toename van drugsgebruik constateert bij alle leeftijdscategorieën en een toename van geweld en crimineel gedrag. Wat hem betreft is het daarom erg belangrijk om met al het personeel alert te zijn. Hij werkt op drukke avonden met portofoons, zodat je goed en tijdig kunt signaleren en kunt reageren. Als er evenementen zijn bij zijn locatie is het belangrijk om nog beter te kijken naar crowd management.

Twee Wezen

Edwin Wilbrink is vanaf 1993 zelfstandig horecaondernemer. Eerst heeft Edwin een universitaire studie gedaan en heeft na zijn ervaringen met bijbaantjes in de horeca definitief gekozen voor de horeca. Een kantoorfunctie was niets voor hem. Hij is gestart met twee compagnons en nu met nog maar een compagnon eigenaar van drie bedrijven. Grandcafe De Twee Wezen, Biercafé 't Pleintje en Disco Club Rootie Tootie. Allen in Hengelo en allemaal naast elkaar gelegen.

In totaal heeft Edwin 230 werknemers in dienst. Werknemers zijn een afspiegeling van de samenleving; jong, ouder, autochtoon, allochtoon, leerling, studenten, enz. Een heel bijzonder aspect van zijn concept vind ik dat de keuken volledig is uitbesteed. De ondernemer had bij het bedenken van zijn concept geen ervaring in de horeca en toen hij een Grand Café begon, heeft hij een partner gezocht voor de keuken. Met de juiste partner is een contract opgesteld, waarin alles is geregeld.

Het is een hele klus om drie bedrijven te runnen. Een werkweek van 80 uur per week is normaal voor Edwin. Het hele bedrijf hangt vol met camera's en is volledig geautomatiseerd. Dit biedt inzicht, maar is ook belangrijk om de veiligheid voor personeel en gasten te garanderen.

Er is een goede samenwerking met politie en ze nemen deel aan het project Kwaliteitsmeter Veilig Uitgaan. Hij ervaart wel dat er steeds minder capaciteit beschikbaar is bij de politie en dat geeft zorgen. De politie is via een horecatelefoon gelukkig wel goed en rechtstreeks bereikbaar in het weekend en op drukke uitgaansavonden.
Edwin is altijd al lid van Koninklijke Horeca Nederland en maakt vooral gebruik van advies en ondersteuning van de afdeling Info&Advies en de regioadviseur. Het gaat hierbij vooral om juridische ondersteuning. Hij vindt het van belang dat hij vertegenwoordigd en gehoord wordt. Collectieve belangenbehartiging is ook belangrijk voor hem.
Als we Edwin vragen naar zijn toekomst dan geeft hij aan dat hij in elk geval in Hengelo blijft met zijn bedrijven. Hij wil graag gastheer zijn in zijn eigen bedrijf, dat stellen zijn gasten op prijs.

Grancafé La Berry's 

We spreken kort met Fons Moeskops van Grancafé La Berry's en Bar Tapasbar Paddy's in Enschede. Al jaren exploiteert Fons met veel succes Paddy's en sinds begin dit jaar ook La Berry's. Beide bedrijven zijn gevestigd aan de gezellige Oude Markt. De Oude Markt is the place to be om uit te gaan in Enschede. Een mooie terras en ruime lange bar bepalen het gezicht van het bedrijf. Fons heeft dan ook alles al eens meegemaakt. Onze gasten zijn geïnteresseerd in welke veiligheidsmaatregelen hij heeft in zijn bedrijf. We drinken nog rustig een kopje koffie en gaan dan richting onze volgende bezoek.

Politie Twente

 We spreken met John Muller, teamleider en projectleider overvalteam politie Twente. Sinds maart 2010 is er een speciaal overvalteam in Twente actief. Gemiddeld 15 rechercheurs werken in dit team. In Twente zijn 14 gemeenten, waar in totaal afgelopen jaar 50 overvallen zijn geweest. Er wordt hard aan gewerkt om het aantal overvallen naar beneden te krijgen. Van een daling is nog geen sprake, maar het oplossingspercentage van de overvallen is wel verbeterd en ligt nu op 60%. Dit is ruim boven het landelijke gemiddelde.

Volgens John Muller is bewustwording van risico's bij ondernemers nog te beperkt. Er zijn nog vele mogelijkheden om de ondernemer preventief beter te wapenen tegen overvallen. De beste maatregel die je kunt nemen om overvallen te voorkomen is wat hem betreft het installeren van bewakingscamera's. John benadrukt nog eens dat de regeling 'Veiligheid Kleine Bedrijven' nog steeds mogelijkheden biedt om veiligheidsmaatregelen na een veiligheidsscan met subsidie is te realiseren.

Rondetafelgesprek

 We sluiten de dag af met een rondetafelgesprek in Cafe Restaurant Club & Lounge Fellini in Enschede. Een groep van 11 ondernemers staat al te wachten aan de schitterende bar van Fellini. In een opslag zie je dat dit bedrijf zich richt op trendy publiek die de beleving van vandaag de dag willen beleven. Met aandacht voor design is dit concept ingericht. Ook hier zie ik een dansvloer met dj-opstelling. Zo krijgt Fellini een clubsfeer waar je kan eten, drinken en dansen. Aan de ondernemers vertel ik eerst de toekomstvisie van Koninklijke Horeca Nederland. Waar we nu staan en waar we naartoe willen. Allemaal uitkomsten van de strategische sessies die we hebben gehouden met de leden.  Voor de leden heb ik alvast het nieuwe muurschildje meegenomen, uitstraling en herkenbaarheid van onze leden is van groot belang voor de toekomst. Samen laten we aan de gasten zien waar we voor staan. Professionele en moderne horeca die inspeelt op de wensen van de huidige en toekomstige gasten.  Vervolgens geeft bestuurslid Ronald Scholten nog een toelichting op de projecten die men in Enschede in samenwerking met politie en gemeente realiseert om de veiligheid te optimaliseren. De vertegenwoordigers van het ministerie zijn ook onder de indruk en nemen nog wat punten mee naar huis.

Café Restaurant Club & Lounge Fellini

Aansluitend nog even gesproken met de twee eigenaren van het zeer fraaie gastbedrijf Fellini. Zowel Peter Ruseler als Rob Adams zijn zeer ervaren ondernemers en zeer gedreven om een succes van Fellini te maken.

 Het was weer een bijzondere Tour de Branche, elke keer neem ik weer punten mee om over na te denken. En ook onze gasten hebben punten genoteerd om over na te denken. Samen werken we zo verder aan een veilige en toekomstbestendige horeca!

Aanbieding petitie gemeentelijke leges

2011-10-05T14:56:59Z

Aanbieding petitie gemeentelijke leges

4 oktober 2011 - Een mooie dag vandaag. Eerst naar Flevoland voor de Tour de Branche. In de ochtend bezoekjes aan horecabedrijven in die provincie vanuit verschillende invalshoeken. Soms is een bezoek op zijn plaats omdat er een vernieuwende formule is gestart, soms heeft de ondernemer een hart onder de riem nodig of viert hij een jubileum met zijn zaak. Ik onderbreek mijn tour voor een rit naar Den Haag.

Om kwart voor twee vindt in het gebouw van de Tweede Kamer een petitie-aanbieding plaats; ik geef het rapport 'Gemeentelijke leges Horeca 2011' aan de leden van de vaste commissie Binnenlandse Zaken. Meer en meer is de horeca de melkkoe voor de gemeentekas. In het rapport dat ik overhandig aan PvdA-woordvoerder Pauline Smeets kunnen de Kamerleden lezen dat de gemiddelde kostenverzwaring maar liefst 6,3 % bedraagt. Meer dan twee keer het landelijke inflatiecijfer. Al jarenlang wordt de horeca beloofd dat de verschillen in soorten vergunningen en de daarbij behorende tarieven zal worden verkleind. Dit rapport toont aan dat dit in de verste verte niet is gebeurd.

Als schrijnend voorbeeld noem ik Eindhoven. Daar bedraagt de prijsverhoging volgend jaar maar liefst 175 (!!!) %. De leges zijn in 2011 al met 12 % verhoogt, voor 2012 doet de gemeente er een kolossale schep bovenop. Een startende ondernemer in Eindhoven moet voor een BIBOB-toets en leges € 6961,- betalen. In feite is dat het einde van het vrije ondernemerschap in de lichtstad. Volstrekt onacceptabel. Een horecaondernemer verdient gemiddeld tussen de 20 en 25 duizend euro per jaar en werkt daar minimaal 60 uur voor. Deze lasten gaan ten koste van dit inkomen.

Fijntjes herinner ik de Kamerleden er aan dat onze minister-president in november 2010 heeft gezegd dat de lokale ondernemer niet de dupe mag worden van de bezuinigingen bij de overheid. Daar blijkt dus nu niets van. Ik zie Pauline Smeets instemmend knikken. De Kamer gaat nu met dit verhaal aan de slag.

Na de petitie-aanbieding ga ik spoorslags terug naar Flevoland. De Tour de Branche moet per slot van rekening wel worden afgemaakt.

Tussen servet en tafellaken, het zwarte gat in de horeca

2011-09-30T13:38:53Z

Tussen servet en tafellaken,
beschouwing op de huidige stand van zaken in de horeca.

De afgelopen maanden worden we binnen de horecabranche geconfronteerd met tegenstrijdige berichten over "hoe de vlag er bij hangt".
Van positieve berichten als "eindelijk meer groei voor de horeca", "meer dan 6 % groei voor horeca in Q2" en "groei aantal horecabedrijven de afgelopen 5 jaar", tot negatieve zoals "toename aantal faillissementen horeca met 50%"

Maar welke cijfers of welk gevoel moet je hierin geloven, gaat het nu beter of slechter? Er gaan meer bedrijven failliet en er komen er tegelijk nog veel meer bij? Hoe is dat te rijmen? Zeker in een tijd waarin er moeilijk geïnvesteerd wordt, hoe kan dan het aantal bedrijven toenemen?

Rol overheid en bestuurders
Goed kijken naar de cijfers laat zien, dat het beeld een stúk genuanceerder ligt. En dat de macrocijfers misschien generaliserend wel kloppen, maar dat er een beeld achter schuil gaat dat heel anders ligt.
Misschien ook wel belangrijk voor de bestuurders van de branche, om mee te nemen in de onderhandelingen met overheden, welke immers graag de macrocijfers gebruiken om beleid aan op te hangen. Zo speelt er al een discussie in Eindhoven over het verhogen van leges en ook in Utrecht zijn er plannen om lasten voor horeca te verhogen. Want kan de branche dat nog wel hebben?

Eerst de cijfers:
Kijken we naar de omzetcijfers, de groei van ruim 6%?

Ten opzichte van 2001, is er een 6% groei in omzet (dankzij verkoopprijsverhogingen) en een 17% groei in netto resultaat (mede door kostenbeperkende maatregelen). Prima dus, zou je zeggen, de branche is economisch steeds gezonder aan het opereren.

Kijken we daarbij naar bijvoorbeeld de drankensector:

Oei, een daling van omzetten in 10 jaar tijd van 3 punten !! Gelukkig zijn de meeste ondernemers bij de tijd en hebben ze in cijfers hun resultaat met 9% weten te vergroten (het zijn alleen wel minder ondernemers).

Maar als we deze cijfers afzetten tegen de consumenten prijsindex CPI:

Dán blijkt, dat de horeca algemeen in 10 jaar tijd hetzelfde presteert qua resultaat (117 tegenover CPI van 117), maar dat vooral de cafés en hotels zwaar achterlopen bij de prijsindex! De 6% groei is eigenlijk een stevige teruggang voor bepaalde sectoren.

Vervolgens kijkend naar de groei van het aantal bedrijven, kloppen die cijfers zo maar?

Beschouwen we het totaal aantal horecabedrijven, dan zien we zonder meer een groei van 2,6% in de afgelopen 5 jaar.
Echter, deze lijkt geheel voor rekening te komen van de party-catering en dan vooral de kleinschalige party-catering. Dus veel nieuwe "één-pitters".
In de drankensector is zelfs sprake van een stevige dáling van het aantal bedrijven, vooral cafés. Tegelijk neemt door schaalvergroting wél het vvo (verkoop-vloer-oppervlak) toe.

Wat dit betekent voor dit deel van de branche én de ambities van overheden, zal ik verderop duiden.

Dan kijkend naar het aantal faillissementen, wat kunnen we daar uit afleiden?

Een algemene stijging van het aantal faillissementen met 40% over eerste half jaar 2011, vergeleken met eerste helft 2010. Waarbij vooral de drankensector opvalt met maar liefst 75% stijging. Je kan eigenlijk wel concluderen dat de drankensector in heel zwaar weer zit.

Samenhang
Combineren we alle bovenstaande gegevens, zien we een duidelijke schaalvergroting optreden, samen met een groei van het aantal nieuwe kleinere bedrijven. Bedrijven waar weinig investeringen voor nodig zijn, veelal geleid door ondernemers zelf.
Enerzijds schaalvergroting, anderzijds groei zeer kleine bedrijven. Opvallend: binnen de drankensector vindt deze laatste groei niet plaats. Hoogstwaarschijnlijk is de laagdrempeligheid waarmee een kleine partycatering of B&B kan worden begonnen hier mede oorzaak aan.

Daarmee tekent zich een verontrustend beeld af. Door de kosten-baten verhoudingen binnen de branche, is het blijkbaar mogelijk als kleine zelfstandige in enkele sectoren, met veel inzet en geringe investeringen, een onderneming te voeren. Maar boven een bepaalde grootte, ontstaat een soort onrendabel zwart gat. Schaalvergroting kan er dan nog voor zorgen, dat een onderneming tóch nog rendabel te voeren is. Echter het gat tussen de kleine zelfstandigen (voor wie het vaak geen hoofdinkomen is) en de rendabelere grotere ondernemingen lijkt steeds groter te worden.
Er lijkt een horeca te ontstaan van servet of tafellaken.

Overheid
Vanuit de hogere overheden zien we afstoten van taken richting lagere overheden en tegelijk bezuinigingen. Naast zelf intern bezuinigen, lijken veel gemeenten op zoek te gaan naar extra inkomsten. Horeca is dan traditioneel een dankbare melkkoe. Maar bovenstaande cijfers laten zien, dat er eigenlijk nog maar bijzonder weinig te halen is in de reguliere sectoren. Alles staat onder druk en de sectoren dranken en hotels al helemaal. Het water staat velen al tot voorbij de lippen. Tóch zijn er gemeenten die leges/kosten voor de horeca wensen te verhogen en in sommige gevallen (Utrecht, Eindhoven) zelfs verveelvoudigen.

Slaapstad
In Utrecht wil de gemeente vanuit het oude en nieuwe Ontwikkelingskader Horeca Utrecht (OHU) graag een toename van het aantal hoogwaardige horecagelegenheden. Los van de vraag, of je dat als gemeente zomaar kan sturen, zal een lastenverzwaring alleen maar leiden tot meer verschraling. Maar daarnaast tekent zich al een andere ontwikkeling af: kleinere zaakjes moeten sluiten, grotere zaken ontstaan. Voor deze grotere ondernemingen is het echter niet rendabel om bij kleinere aantallen bezoekers open te zijn/blijven. Veel van deze bedrijven kiezen er dan ook voor om bepaalde rustige dagen van de week, gesloten te zijn. Op zondag tot en met dinsdag neemt het aantal bedrijven dat geopend is, af. Een levendige, sprankelende horecastad met leuke gezellige kroegjes wordt grote delen van de week langzaam doods en stil. Het zwarte gat tussen servet en tafellaken breidt zich langzaam uit. En de vraag is hoe we hier mee om moeten gaan.

Echte gastvrijheid
Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel. Actieve, vernieuwende en inspirerende ondernemers weten, ondanks de negatieve trend, toch stand te houden en zelfs te groeien. Voor (opr)échte interesse in je doelgroep, luisteren naar behoeften, voor pure passie en gastvrijheid is altijd ruimte en bestaansrecht. Maar de marges worden kleiner en de druk wordt groot. En overheden en branche moeten zich af gaan vragen, of de ingezette trend wel een gewenste is. Maar is ie nog te keren?

Cijfers in dit stuk komen van het Bedrijfschap Horeca en Catering, met dank aan Herman Fransen.